Dinsdag 30 juni 2026 de langste etappe (28 km), omdat bij het boeken de gewenste hutten al vol waren en ik het dus ‘verderop’ moest zoeken. De grens tussen Frankrijk en Italië over (Col de la Seigne 2.516 m). Eerst afdalen naar Les Chapieux (1.554 m) om via Refuge des Mottets (1.868 m) de grens te passeren. Daarna lang afdalen naar Val Veny naar camping Hobo (1.650 m). Ik trof het: enkele kilometers voor de camping kon ik meerijden met een auto die voor me stopte, vandaar dat Mapy ‘slechts’ 24,8 km aangeeft. Alle foto’s vandaag met mobiel genomen.
Refuge de la Croix du Bonhomme in de vroege ochtend. Weer rond 7:00 uur op pad voor de langste etappe van mijn TMB
Mapy beeld van de route met zichtbaar de oversteek over de grens. Ik heb registratie uitgezet toen ik in de auto ging zitten voor laatste stukje
Een dag met meer dalen dan stijgen, maar het stijgen was in open veld en volle zon wat het zwaar maakte. Na de Col de la Seigne sloeg het weer om met zelfs wat regen en werd het ook koeler
Bordje in Les Chapieux na twee uur dalen
Op Col de la Seigne (2.516 m) negen uur na vertrek
Maar twee ‘bordjesfoto’s’ gemaakt vandaag….
Panoramafoto: vroege ochtend bij Refuge de la Croix du Bonhomme. Het wordt een schitterende en warme dag!
Kwart over tien
Kwart voor elf (beeld van al gelopen deel achter me (Les Chapieux is al niet meer te zien), met mooie sneeuwbrug waar ik net overheen ben gegaan op de voorgrond)
Tien voor twaalf
De lange weg met geleidelijke stijging vanuit Les Chapieux naar de Col de la Seigne in beeld
Rond vier uur ’s middags dan toch op de grensovergang tussen Frankrijk en Italië, de Col de la Seigne (2.516 m). Lange mouwen en lange broek tegen verbranden
Blik na de Col de la Seigne vooruit geeft aan dat er nog een heel eind te gaan is, blik op de omgeving dat er hier ook zat moois te zien is
En ook hier laten de Alpenmarmotten zich zien, het is inmiddels rond vijf uur
Nog een korte terugblik op waar ik vandaan kom. Het weer slaat om. Regenkleding al aangedaan, het blijft bij beetje sputteren waar ik loop. Het gerommel van onweer hoger in de bergen houdt wel aan. Nog kilometers tot de camping, maar de weg met een bushalte is nog maar zo’n anderhalve kilometer verderop. Alleen is niet duidelijk hoe laat de laatste bus gaat (of al is gegaan). Doorlopen dus……
Het dal Val Veny voor me. Nog een paar haarspeldbochten te nemen, dan een langgerekte weg die uiteindelijk naar Courmayeur leidt. Ergens verderop ligt camping Hobo, mijn doel vandaag. Voorbij het laatste meer hier op de foto wordt ik door een passerende auto ingehaald. Ik steek mijn duim op en mag mee. De bestuurder vervoert rugzakken van een groep lopers vanaf Refugio Elisabetta naar een volgende stop. Op mijn opmerking dat ik naar de camping moet omdat die hut volgeboekt was reageert hij verbaasd: “Er is plek genoeg vanavond!” Dat had ik misschien beter niet willen weten….
Bij boeken kon ik een tent die al klaar zou staan reserveren. Blijkt het deze Tipi te zijn! Stretcher erin en zelfs tapijtje. Het is bijna 7 uur in de avond: eten in campingrestaurant en op naar morgen. Het is een mooie dag geweest